Bilgi Sızıntısı Araştırması

Sızıntı şüphesinde ilk refleks genellikle bir kişiden şüphelenmektir. Bu refleks çoğu zaman yanlış kişiye yönelir ve şirkete gerçek zararı orada verir. Doğru başlangıç, bilginin kimlerin elinden geçtiğini haritalamaktır.

Çalışma yöntemi

1. Sızan bilginin tam olarak ne olduğu tanımlanır.
2. O bilginin şirket içinde kimlerin erişimine açık olduğu çıkarılır.
3. Dışarıda hangi biçimde göründüğü tespit edilir — bu, hangi versiyonun sızdığını gösterir ve listeyi daraltır.
4. Daraltılan alanda doğrulama yapılır.

Üçüncü adım çoğu dosyada belirleyicidir. Bilginin dışarıda hangi ayrıntı düzeyinde göründüğü, hangi kaynaktan çıktığını sıklıkla tek başına daraltır.

Sınırlar

Çalışan cihazlarına ve kişisel hesaplarına erişim, mesai dışı izleme kapsam dışıdır. Şirket sistemleri üzerinde yapılacak teknik incelemeler bilgi işlem ve hukuk danışmanınızla birlikte planlanmalıdır.

Sızıntının üç yaygın kaynağı

1. İnsan: bilgiye erişimi olan bir kişinin aktarımı. En çok şüphelenilen ama tek kaynak olmayan seçenek.
2. Süreç: teklifin, listenin ya da fiyatın gereğinden geniş bir çevreyle paylaşılması. Kimse kötü niyetli olmadan bilgi dışarı çıkar.
3. Üçüncü taraf: tedarikçi, danışman veya iş ortağı üzerinden dolaylı aktarım.

Deneyimimizde ikinci madde ilkinden daha sık çıkar. Bir teklifin hazırlık sürecinde kaç kişinin eline geçtiğini sayan şirket sayısı azdır; sayıldığında rakam çoğu zaman şaşırtıcı olur.

Şirketin baştan yapması gerekenler

• Şüpheyi ekip içinde dile getirmeyin; sızıntı varsa kaynağı uyarmış olursunuz.
• Sızan bilginin hangi versiyonu olduğunu tam olarak belirleyin.
• Erişim listesini yazılı çıkarın — bellekten değil, sistem kayıtlarından.
• Hukuk danışmanınızı süreç başında dahil edin.

Sonuç ne olur?

Rapor, bilginin dolaşım haritasını ve daraltılmış kaynak alanını gösterir. Bazı dosyalarda tek bir noktaya iner, bazılarında iki-üç olasılıkla kalır. Belirsizlik payını gizlemeyiz; yanlış kişiyi işaret eden bir rapor, hiç rapor olmamasından kötüdür.